
การทำเส้นหมี่ข้าวหอมมะลิแดงเป็นมากกว่าแค่การทำอาหารสำหรับชาวบ้านในชุมชนนางรอง แต่เป็น วิถีชีวิตดั้งเดิมที่สะท้อนถึงความสามัคคีและการพึ่งพาอาศัยกันในสังคม โดยเฉพาะในอดีต เมื่อมีการจัดงานบุญสำคัญต่าง ๆ เช่น งานบวชหรืองานแต่งงาน ชาวบ้านจะรวมตัวกันเพื่อร่วมลงแรงทำเส้นหมี่ขึ้นมาเองสำหรับเลี้ยงแขก การผลิตเส้นหมี่จึงเปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของการเตรียมพร้อมงานเลี้ยงและการเฉลิมฉลองในชุมชน เมื่อใดที่เห็นบ้านไหนทำเส้นหมี่ ทุกคนจะรู้ได้ทันทีว่ากำลังจะมีงานมงคลที่กำลังจะเกิดขึ้นในไม่ช้านี้

การผลิตเส้นหมี่ในชุมชนเป็นภูมิปัญญาดั้งเดิมมีขั้นตอนการผลิต เริ่มจากการนำข้าวมาโม่ให้เป็นแป้งเปียก มีลักษณะเหลวคล้ายแป้งสำหรับทำขนมครก เทแป้งเปียกเป็นแผ่นบางๆ แล้วนำไปนึ่งด้วยไอน้ำร้อนบนผ้าขาวบางที่ขึงอยู่บนหม้อ นำแผ่นแป้งที่นึ่งแล้วไปตากแดด เพื่อให้แผ่นแป้งมีความหมาดและยังคงความยืดหยุ่นอยู่ ไม่แห้งจนเกินไป แล้วนำแผ่นแป้งที่ตากหมาดแล้วมาตัดเป็นเส้นหมี่ตามขนาดที่ต้องการ ซึ่งวิธีการทำเส้นหมี่แบบสดนี้ยังคงเป็นที่นิยม เนื่องจากในสมัยก่อนเคยมีการใช้น้ำมันหมูทาแผ่นแป้งเพื่อลดการติดกัน แต่เมื่อเก็บไว้จะเกิดกลิ่นหืน จึงนิยมทำเส้นสดเพื่อให้ได้คุณภาพที่ดีกว่า เส้นหมี่จากข้าวหอมมะลิแดงมีจุดเด่นคือสีแดงธรรมชาติของเมล็ดข้าว ไม่จำเป็นต้องผสมสมุนไพรเพื่อแต่งสีเหมือนเส้นหมี่ทั่วไปได้ และยังคงคุณค่าทางโภชนาการจากเมล็ดข้าวไว้ได้อย่างครบถ้วน
ความคิดเห็น