การศึกษาการใช้ระบบต้นทุนฐานกิจกรรมในการคำนวณต้นทุนการผลิตนักเรียนของวิทยาลัยการอาชีพในเขตภาคเหนือ

ผู้วิจัย

ผกามาศ มูลวันดี (บุตรสาลี)

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงคเ์พื่อศึกษาการใช้ระบบต้นทุนฐานกิจกรรมในการคำนวณต้นทุนการผลิตนักเรียน และเปรียบเทียบต้นทุนระหว่างระบบต้นทุนแบบดั้งเดิมและระบบต้นทุนฐานกิจกรรมของวิทยาลัยการอาชีพในเขตภาคเหนือ โดยคำนวณหาต้นทุนการผลิตนักเรียนต่อคน โดยกลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนตั้งแต่ปีที่ 1 จนจบการศึกษาชั้นปีสุดท้าย ระดับ ปวช. จำนวน 751 คน และ ปวส. จำนวน 300 คน รวมทั้งสิ้น 1,051 คน โดยใช้ข้อมูลย้อนหลังระหว่างปีการศึกษา 2554 - 2556 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ สถิติเชิงพรรณนา เพื่อบรรยายลักษณะของข้อมูลต้นทุน ประกอบด้วย ค่าร้อยละและค่าเฉลี่ย ผลการวิจัยพบว่า 1) ต้นทุนการผลิตนักเรียนของวิทยาลัยการอาชีพในเขตภาคเหนือในระดับ ปวช. ซึ่งมีต้นทุนการผลิตนักเรียนต่อคนโดยเฉลี่ยตั้งแต่แรกเข้าจนสำเร็จการศึกษา ดังนี้ สาขางานอิเล็กทรอนิกส์มีต้นทุนการผลิตนักเรียนต่อคนเท่ากับ 46,810.48 บาท สาขางานการบัญชีมีต้นทุนการผลิตนักเรียนต่อคนเท่ากับ 30,487.85 บาท สาขางานไฟฟ้ากำลังมีต้นทุนการผลิตนักเรียนต่อคนเท่ากับ 26,743.80 บาท สาขางานยานยนต์มีต้นทุนการผลิตนักเรียนต่อคนเท่ากับ 21,481.97 บาท และสาขางานคอมพิวเตอร์ธุรกิจมีต้นทุนการผลิตนักเรียนต่อคนเท่ากับ 19,402.50 บาท ตามลำดับ และต้นทุนการผลิตนักเรียนของวิทยาลัยการอาชีพในเขตภาคเหนือในระดับ ปวส. ซึ่งมีต้นทุนการผลิตนักเรียนต่อคนโดยเฉลี่ยตั้งแต่แรกเข้าจนสำเร็จการศึกษา ดังนี้ สาขางานติดตั้งไฟฟ้ามีต้นทุนการผลิตนักเรียนต่อคนเท่ากับ 142,861.00 บาท สาขางานอิเล็กทรอนิกส์อุตสาหกรรมมีต้นทุนการผลิตนักเรียนต่อคนเท่ากับ 108,615.14 บาท สาขางานการบัญชีมีต้นทุนการผลิตนักเรียนต่อคนเท่ากับ 64,691.05 บาท สาขางานเทคนิคยานยนต์ มีต้นทุนการผลิตนักเรียนต่อคนเท่ากับ 62,392.10 บาท และสาขางานพัฒนาเว็บเพจมีต้นทุนการผลิตนักเรียนต่อคนเท่ากับ 52,200.35 บาท ตามลำดับ และ 2) ต้นทุนการผลิตนักเรียนในระดับ ปวช. ของวิทยาลัยการอาชีพในเขตภาคเหนือระบบต้นทุนแบบดั้งเดิม สูงกว่า ระบบต้นทุนฐานกิจกรรม คิดเป็นร้อยละ 9.65 และต้นทุนการผลิตนักเรียนในระดับ ปวส. ของวิทยาลัยการอาชีพในเขตภาคเหนือระบบต้นทุนแบบดั้งเดิมสูงกว่า ระบบต้นทุนฐานกิจกรรม คิดเป็นร้อยละ 35.29